Пратенстанцтва в Беларусі
В
Змест
1. Узнікненне пратенстанцтва
2. Рефармация и Контрефармация на Беларусі
3. Веравученне и культ пратестанцтва
4. Пратестанцкія секти
Спіс викаристаних криніц
В
1. Узнікненне пратенстанцтва
Пратестанцтва з'яСћляецца другім па колькасці кірункам у хрисціянстве. Поза яно налічвае 466 мільенаСћ прихільнікаСћ. Для яго характерна висока ступінь раздробленасці, існуе каля 200 самастойних пратестанцкіх накірункаСћ.
Узнікла пратестанцтва як винік другог вялікага розколу Сћ хрисціянстве, Які Сћ ХУІ ст. адбиСћся Сћ каталіцкай царкве. Так Сћзнікнення пратестанцтва привяло развіцце широкага релігійнага, грамадскапалітичнага и сацияльнакультурнага руху, Які атримаСћ Назву Рефармация (пекло ЛАЦ. reformatio пераСћтваренне, випраСћленне). Яна адбивалася пад гаслам випраСћлення каталіцкай царкви, якое розумілося пераважна як пазбаСћленне пекло усяго залішняга и шкоднага, што було принесена Сћ яе римскім кіраСћніцтвам у годину сяреднявякоСћя, и што НЕ толькі НЕ адпавядала евангельскім нормам, но и прама супяречила ім. Такім чинам, дзеячи Рефармациі заклікалі да вяртання да нормаСћ жицця першапачатковага хрисціянства и барацьби са злоСћживаннямі Сћ царкве.
Узнікненне Рефармациі було виклікана многімі причинамі. ЕСћрапейскае грамадства Сћ целим и каталіцкая царква як ягоная Частка знаходзіліся на адним з пераломних етапаСћ свойого развіцця и патрабавалі змен. ІІалітичная речаіснасць таго годині характаризавалася наяСћнасцю Свяшченнай Римскай імпериі - складанага дзяржаСћнага Сћтварення, межи якога пастаянна мяняліся, а адносіни паміж імператарам и мясцовимі правіцелямі билі даволі неакресленимі. Адчувалася, што старі характар кіравання НЕ адпавядае новим умів. Дзяржави, якія складалі імперию, знаходзіліся Сћ працесе динамічнага развіцця. Іх правіцелі імкнуліся атримаць як мага велику незалежнасць пекло імператара, захаваСћши плиг гетим раСћнавагу паміж уласнай уладай и Сћладай мясцових саслоСћнапрадстаСћнічих органаСћ.
Многія Гарад Сћ гети годину ужо ператвариліся Сћ вялікія гандлевия и фінансавия центри, альо іх палітичная вага заставали нязначнай. Таму СћзмацняСћся канфлікт паміж гарадамі и старимі феадальнимі структурамі кіраСћніцтва, Які, у решце решт, зайшоСћ у Тупік. Дамінуючи Сћ палітици, Князі и лицарем билі Сћ поСћнай еканамічнай залежнасці ад бюргерства. Развіцце грашовага абароту мляво НЕ толькі да адноснага абяднення старих пануючих слаеСћ грамадства, альо и примушала іх, у палю Чарга, узмацняць ціск на сялян и Гараджаєв, многія з якіх у виніку апиняліся Сћ абсалютно немагчимим таборі.
У центри еСћрапейскага сацияльнага жицця таго годині знаходзілася каталіцкая царква. Яна була Буйна землеСћладальнікам, кантралявала Адукация, валодала Сћласнай юрисдикцияй, зацвярджала принципи, на якіх будаваліся кіраванне, арганізация грамадства, шлюб и сям'я. Такім чи...