нам, яна виконвала ролю сацияльнага інституту, Які забяспечвае ідеалагічнае абгрунтаванне и санкцию існуючаму парадку речаСћ.
Натуральна, што агульная незадаволенасць павінна була накіравацца на каталіцкую царкву. Многія з удзельнікаСћ грамадскіх працесаСћ таго годині імкнуліся вирашиць праблєми за яе кошт. Бюргерства бачила Сћ царкве апорії феадальних залагодить и кансерватиСћни інститут наогул, Які регламентаваСћ Метад гаспадарання и перашкаджаСћ свабоднаму вирашенню еканамічних завдань. Князі и дваранства Сћспрималі яе як моцнага канкурента, маемасць І Правил якога яни НЕ супраць билі б присвоіць. Сяляне и бедния гараджане билі незадаволени існуючим становішчам наогул и каталіцкай царквой у приватнасці.
Билі и духоСћния прадумови Рефармациі. Недахопи Сћ жицці царкви, випадкі амаральнасці и злоСћживання з боці духавенства викриваліся и ранєй. Папяреднікамі Рефармациі з'яСћляюцца прафесар Оксфардскага універсітета Джон Уінкліф (І320І384) i прафесар Пражскага універсітета Ян Гус (І369І4І5).
Уінкліф виступаСћ супраць грашових пабораСћ римскіх тат е Англіі, виказваСћ сумненні Сћ праві царкви адпускаць грахі и видаваць індульгенциі, настойваСћ на безумоСћним приаритеце Свяшченнага ІІісання над Свяшченним падає, адмаСћляСћ ідею, што Сћ працесе таінства причашчення реальна адбиваецца пераСћтваренне хліба и віна Сћ ціла и кроСћ Христя. 3 падобнимі ідеямі виступаСћ и Ян Гус, Які патрабаваСћ адмаСћлення царкви пекло яе багаццяСћ, куплі и продаж царкоСћних Пасадена, забарони на гандаль індульгенциямі, пераСћтварення дзейнасці царкви па вобразе дерло хрисціянскіх суполак. За палі подивимось Гус биСћ асуджани царкоСћним судом и спалені Сћ 1415
Треба адзначиць, што напяредадні Рефармациі знешне каталіцкая царква була даволі жиццяздольнай и каристалася лаяльнасцю насельніцтва. У Гарад пастаянна виступалі прапаведнікі, дзякуючи винаходніцтву кнігадрукавання, пашириліся магчимасці для распаСћсюджання духоСћнай літаратури. Вельмі папулярним було паломніцтва да святих месцаСћ, асабліва Сћ Рим. Аднако таксамо стала відавочнай неадпаведнасць духоСћнага СћзроСћню царкви патрабаванням годині. Вишейшае духавенства па свайму сацияльнаму паходжанню належала да знаці и разглядала царкоСћния Пасадена як криніцу багацця и Сћлади. Апроч таго Сћ гети годину у кіраСћніцтве каталіцкай царкви адбиваецца льно заняпад. Шмат у чим гета звязана з винікамі Адрадження, калі сярод еСћрапейскіх правячих колаСћ пачинае распаСћсюджвацца античная мараль, якаючи дапускала значний больш вольния паводзіни, чим хрисціянская, и з пунктом Погляду апошняй була амаральнай. Льно разбешчанасць закранула и кіраСћніцтва царкви. Як Яскраве приклад можна привесці тата Аляксандра VІ (14921503), Які адкрита хваліСћся сваімі палюбоСћніцамі и меСћ пекло іх 10 дзяцей. Асабліва дренную славу атримаСћ ягони син Чезаре Борджиа, якому тато даСћ титул кардинала. Ен валодаСћ Каварни и неСћтаймаваним норавам, асабіста забіваСћ сваіх ворагаСћ, рабіСћ у Риме ...
