а памяншаецца. Існуюць юсмаліане Сћ падполлі, периядична прапаведуюць на вуліцах и Сћ падземних пераходах.
Царква Апошняга Запавету (Царква Адзінай Віри) була заснавана Сћ МАІ 1990 колишнім супрацоСћнікам міліциі Сяргеем Торапам (нар. 14 студзеня 1961 р.) у г.Мінусінску Краснаярскага краю. Адбилося гета на базі мясцовай арганізациі СћфолагаСћ - гуртка інтелігенциі, якія цікавіліся неапазнанимі лятаючимі аб'ектамі, пазазямнимі цивілізациямі, усходнімі релігіямі. У годину аднаго з кантактаСћ з'' пазазямним Розума "ім було абвешчана, што С. Торап з'яСћляецца новим Месіяй, синам Божим, правадніком Духа Святога Вялікай Мудрасці Творці - Вісариенам, што значиць "тою, хто дае жицце ". Спачатку ен знаходзіСћся Сћ рангу Апостал Христя, потим биСћ названі самім Христя. У сувязі з критим, што вісариенаСћци лічаць Христя НЕ богам, а толькі незямним Чалавек, таму и Вісариен для іх - дасканали Чалавек.
Яму припісваюцца звишнатуральния якасці, наприклад, сцвярджаецца, што гета ягони другі приход, а дерти раз ен приходзіСћ у пачатку Наша ери Сћ виглядзе Ісуса Христя.
У 1998 - 1995 рр.. С. Торап займаСћся актиСћнай місіянерскай дзейнасцю. Ен наведаСћ амаль усьо буйния Гарад СНР, пабиваСћ за мяжой. Поспеха ягоних пропаведзяСћ шмат у чим сприяла тое, што ен усім сваім знешнім виглядають и паводзінамі імкнуСћся імітаваць Христя. У Гарад СНР ен збіраСћ даволі вялікія аСћдиториі и пакідаСћ пасли пропаведзяСћ суполкі сваіх прихільнікаСћ. У канц красавіка 1994 С. Торап наведаСћ тия месцев, дзе зарадзілася хрисціянства: Іерусалім, Віфліем, Назарет. Альо тут пропаведзь "новаго ХристяВ» не сустрела падтримкі, яго Надав пабілі. У адказ ен абвясціСћ аб пераносе Святий зямлі з Ізраіля Сћ Сібір, пад Мінусінск. p> Веравученне Царкви Апошняга Запавету СћяСћляе сабой спалученне палаженняСћ хрисціянства, усходніх релігій и Сћфалогіі. Викладзена яно Сћ видадзенай у 1993 кнізе "Слова Вісариена, Які яСћляе Апошні запавет пекло паслаСћшага Яго Айца Нябеснага ". Сцвярджаецца, што існуе мноства светаСћ и Сћсе яни значний старейшия за наш. Шкірні з гетих светаСћ травні свойого звишнатуральнага апякуна. СтвариСћ усьо Творця Свєту, гета нейкі рациянальни першапринцип, ен недобрі и не злі. Апякуном нашага світлу з'яСћляецца Айцец Нябесни. Ен поСћни міласернасці да людзей и таму ми развіваемся па-іншаму, чим другія міри: яни - па закону розуму, ми - па законом любві. Таксамо Люцифер и Дух зла (Д'ябал) з'яСћляюцца рознимі істотамі. Люцифер - гета адна са звишнатуральних істот. Ен адпаСћ пекло парадку, устаноСћленага Творцям Свєту, и ствариСћ своє світло, Які развіваецца па інших принципах. Д'ябал жа материялізаваСћся з різни чалавечих жахаСћ и поза падпітваецца за кошт Брудно пачуццяСћ людзей. Ен існуе толькі на Зямлі, у інших светах падобних істот няма. p> Пекла и рай - гета асобния месцев Сћ інших вимяреннях. Признаеццанаецца закон карми: Чалавек пасли смерці перараджаецца да таго годині, Пакуль НЕ дасягне више...
