жахлівия оргіі. Усе гета виклікала абуренне веруючих. p> Пачинальнікам Рефармациі з'явіСћся нямецкі прафесар теалогіі манах Марцін Лютер (1483 - 1546). Падставай для ягонага виступах паслужиСћ гандаль індульгенциямі. У 1517 каля горада Віттенберга, дзе жиСћ Лютер, гандляваСћ індульгенциямі манахдамініканін Тецель, Які актиСћна рекламаваСћ свій Таварі и сцвярджаСћ, што індульгенция - Найбільший надзейни пропуск у рай. Прихаджане Лютера, павериСћши Сћ адпушчечне грахоСћ праз індульгенциі, пачалі прапускаць богаслуженні.
Усе гета примусіла Лютера, Які биСћ Глибока веруючим Чалавек, задумацца аб сутнасці апраСћдання грешніка и хрисціянскай віри Сћ целим. Винікі гетих разважанняСћ у виглядзе 95 тезісаСћ Лютер абнародаваСћ 31 кастричніка 1517 Яни билі палемічна завострани супраць Гандль індульгенциямі. Сенсом іх зводзіСћся да сцвярдження, што виключна праз глибокае пакаянне и дзеянне міласці Божан Чалавек атримлівае сапраСћдную віру, якаючи толькі и можа апраСћдаць Чалавек Перад Богам. Што тичицца добрих спраСћ (знешніх праяСћ набожнасці), та якіх адносіцца и набицце індульгенций, то яни пазбаСћлени Сћсякай каштоСћнасці, калі не великий таго - Шкодния. Значенне Сћсяго знешняга боці культу и самої царкви, призванай яго адпраСћляць, критим самим ставілася пад вань.
Спачатку Лютер НЕ хацеСћ уносщь розкол у царкву, а толькі прапаноСћваСћ абмеркаваць некатория питанні, альо паступова яго виказванні рабіліся Сћсе больш радикальнимі. Виступаючи на адним з публічних диспутаСћ, ен заявіСћ, што падтримлівае некатория з ідей Гуса и лічиць, што Сћлада папи и сабораСћ НЕ можа распаСћсюджвацца на души хрисціян. У адказ на гета тато ЛеСћ Х адлучиСћ Лютера пекло царкви и пракляСћ яго.Аднак ідеі Лютера Сћжо атрималі Широкий падтримку Сћ Германіі, дере за Сћсе з боці князеСћ, абапіраючися на якую, 10 студзеня 1520 ен ПУБЛІЧНА спаліСћ папську булу аб сваім адлученні и випусціСћ сірки резкіх артикулаСћ, накіраваних супраць каталіцкай царкви, у якіх адверг панаванне царкоСћнай іерархіі над свецкай уладай и прапанаваСћ падпарадкаваць царкву дзяржаве. Група нямецкіх князеСћ правлячим Сћ сваіх уладаннях реформи Сћ духу ідей Лютера. У 1526 Шпеерскі рейхстаг (сход), па патрабаванні лютеран, приняСћ пастанову аб праві кожнага нямецкага князя вибіраць релігію для сябе и сваіх падданих. Аднако другі Шпеерскі рейхстаг у 1529 адмяніСћ пад ціскам імператара гетую пастанову. У адказ князілютеране заявілі пратест. Менавіта з гета падзеяй звязана Сћзнікненне терміна "пратестанцтва", Які Сталі Сћживаць для абазначення кірункаСћ у хрисціянстве, звязане па свайм паходжанні з Рефармацияй.
ІІасля дзвюх войнаСћ з католікамі, якіх узначальваСћ імператар, нямецкія князілютеране дабіліся признання права СћладкоСћваць релігійнае жицце Сћ сваіх землях. Па АСћгсбургскаму мірнаму дагавору, заключанаму Сћ 1555, каталіцтва и лютеранства абвяшчаліся аднолькава дапусцімимі. Іншия канфесіі забараняліся. p> Другі кірунак Рефармациі Сћ Германіі СћзначаліСћ Тома...
