Атеістамі Сћ античнасці називалі людзей, якія адмаСћлялі багоСћ народних вераванняСћ. Наприклад, у атеізме биСћ абвінавачани філосаф Анаксагор за сцвярдженне, што Сонца - гета не Бог Апалон, а вялікі розжарені камінь. У Римскай імпериі за атеізм праследавалі хрисціян, бо яни адмаСћляліся шанаваць афіцийних багоСћ.
Ми будз уживаць паняцці "Вальнадумства" і "атеізм" у критим значенні, якое поза принята Сћ релігіязнаСћве. Вальнадумства - гета адмаСћленне асобних палаженняСћ и абрадаСћ пануючай релігіі. Можа Биць як релігійним, калі дагмати пануючай релігіі адмаСћляюцца з пазіций іншай релігіі, так и свецкім, калі адмаСћленне ідзе з нерелігійних пазіций. У сучаснай ЕСћропе вальнадумства Сћ вишейвизначаним Сенсом Сћ принципе НЕ можа Биць, бо адсутнічае пануючая релігія, канституцийна гарантавана Свабода Сумленний и ва Сћмовах ідеалагічнага плюралізму Чалавек можа виказваць Люби релігійния альбо антирелігійния подивимось. У заканадаСћстве некатора мусульманскіх краін (Іран, Сірия, СаудаСћская Аравія и інш.) за критику веравучення ісламу прадугледжана смяротнае пакарану.
Ад вальнадумства треба адрозніваць тую критику недахопаСћ царкоСћнага жицця, якаючи вядзецца самімі веруючимі. Наприклад, Кірила ТураСћскі, сам з'яСћляючися епіскапам, пісаСћ пра манахаСћ, што яни вядуць амаральни вобразе жицця.
Атеізм, у адрозненне пекло вальнадумства, свядома и паслядоСћна адмаСћляе релігію наогул. Яго визначаюць як сістему філасофскіх поглядаСћ, якія накіравани на адмаСћленне релігіі и сцвярдженне алітернатиСћнага їй типу светаСћспримання. Філасофскі характар атеізму абумоСћлени критим, што релігійния палаженні, супраць якіх ен виступати, призначани растлумачиць світло наогул, адпаведна іх адмаСћленне и сцвярдженне альтернатиСћних поглядаСћ павінни абапірацца на Сћсеагульную філасофскую карціну світлу. Атеізм у сучасности значенні гетага слова Сћзнік у ХVШ ст. Першимі атеістамі билі французскія філосафи-асветнікі.
Вальнадумства и атеізм з'яСћляюцца реакцияй на релігію, таму іх віди залежався, па-Першай, пекло специфікі тих релігійннх палаженняСћ, якія яни адмаСћляюць, па-інше, пекло характар ​​тих пазіций, з якіх адбиваецца адмаСћленне.
Вилучаюцца наступния асноСћния віди вальнадумства еСћрапейскай культури: скептицизм, пантеізм, деізм, антиклерикалізм, нігілізм.
Скептицизм (греч. skeptikos - разглядаючи) - виказванне сумненія Сћ тих релігійних палаженнях, якія пяречаць розуму. Скептицизм з'яСћляСћся асноСћнай Норман вальнадумства Сћ старажитним Свеце и сяреднявеччи, калі релігія Займаюсь пануючия пазіциі Сћ грамадстве. Скептикі билі веруючимі людзьмі, альо яни, як правіла, імкнуліся Даць рациянальнае тлумаченне критим палаженням, з якімі билі нязгодни и тою самим разбуралі релігію, бо Сћ яе Аснова ляжиць віра. Скептицизм, калі ен даводзіцца да свойого лагічнага канца, ператвараеца Сћ атеізм.
Пантеізм (греч. pan - усьо, theos - бог) - абнаСћленне бога як надсусветнага пачатк...
