бідним и Г.Д.), якія з'яСћляюцца винікам віри. Лютер адзначиСћ, што Сћсе гетия Сћчинкі можна рабіць чиста фармальна, що не маючий віри, и адмовіСћ іх ролю Сћ виратаванні. Ен сцвярджаСћ, што Чалавек можа вериць у Бога и рабіць усьо, што хочай.
Приняцце палаження аб апраСћданні адзінай Віра з'яСћляецца винікам признання пратестанцтвам фундаментальнай сапсаванасці природи Чалавек першародним Грахам. У виніку грехападзення Чалавек страціСћ здольнасць самастойна рабіць ДАбро. Усьо тия Добрия праворуч, якія ен робіць, з'яСћляюцца винікам дапамогі Бога и НЕ могуць Биць пастаСћлени Чалавек Сћ заслугу. Таму праз Добрия впорався атримаць виратавання немагчима, яно можа разглядацца толькі як винік викупляльнай ахвяри Ісуса Христя, у якую треба шчира вериць. p> 3 пункту Погляду пратестанцтва, веруючи Чалавек - гета тієї, хто асенсоСћвае грахоСћнасць палею природи и таму звяртаецца да Бога з малітвай аб виратаванні. Гетая малітва павінна Биць падмацавана добрасумленним викананнем сваіх абавязкаСћ, бо па Ступені такий дабрасумленнасці Бог судзіць аб моці віри и жаданні атримаць виратаванне. Для пратестанцтва любі від чалавечай дзейнасці (грамадзянскай, працоСћнай, сямейнай и Г.Д.) набивае релігійни Сенсит и разглядаецца як форма служення Богу. Мірскую дзейнасць пратестанцтва разглядае з пазіций релігійнага призвання - викананне Чалавек сваіх абавязкаСћ лічицца асноСћнай задачай жицця хрисціяніна.
Винікам палаження аб принциповай сапсаванасці природи Чалавек Грахам и апраСћданні яго толькі Віра у викупляльную ахвяру Христя з'яСћляецца вельмі важнае для пратестанцтва вученне аб прадвизначенні. Згодна з ім, шкірно Чалавек яшче да свойого нарадження прадвизначани Богам да виратавання альбо да асудження. Альо Ніхто НЕ можа ведаць аб сваім лісі и таму павінен вериць у міласернасць Бога и спадзявацца на палі виратаванне. Менавіта віра и Надзея - дари Бога, и паказчик таго, што Чалавек, Які іх травні, будз виратавани. Таксамо аб палею прадвизначанасці да виратавання можна здагадацца па Поспеха у практичнай дзейнасці. Калі Чалавек іх травні, значиць Бог прихільни да яго и дае яму ажиццявіць палі призванне.
2. Біблія з'яСћляецца адзінай криніцай веравучення. Шкірні веруючи травні права и Надав абавязани читаць и тлумачиць Біблію. Так гетага Сћ каталіцтве права читаць Біблію и тлумачиць яе змест мелі толькі свяшченкікі. Яна видаватися на лацінскай мове, и НЕ Сћсе веруючия маглі яе читаць. Лютер пераклаСћ Біблію на Нямецького мову. Ен присвяціСћ гета ПРАЦІ 12 гадоСћ, набиСћ шмат хвароб пекло сядзячага вобразе жицця, альо ствариСћ видатни пераклад. Таксамо и Сћ інших краінах пратестанти актиСћна пачинаюць перакладаць и видаваць Біблію на нациянальних мовах.
АбвясціСћши Біблію адзінай криніцай веравучення, Лютер критим самим адмовіСћ боскі аСћтаритет Свяшченнага падання, якое разглядаСћ як винік чиста чалавечай дзейнасці. Такі падиход биСћ абумоСћлени шмат у чим НЕ столькі багаслоСћскімі, колькі ар...
