гіі Сћсе больш узмацняецца и вядзецца з самих різни пазіций: філасофскіх, навукових Сацияльна и Г.Д. У гети перияд дзейнічае цели шераг вядомих вальнадумцаСћ и атеістаСћ.
Джардана Бруна (1548 - І600) зрабіСћ з геліацентричнай теориі Каперніка виснову аб бязмежнасці Сусвету и існаванні мноства светаСћ. Бруна стаяСћ на пазіциях пантеізму и сцвярджаСћ, што Бог и природа - гета адно и тое ж, критим самим адмаСћляСћ хрисціянскі дагмат у аб Богу-Творці. Таксамо ен адмаСћляСћ Тройці, неСћміручасць души, пекла и рай, критикаваСћ хрисціянскія абради. Адним з дерло Бруна виступіСћ супраць теориі падвойнай ісціни и сцвярджаСћ, што есць толькі адна ісціна - навуковая. Існуючия релігіі ен лічиСћ криніцай парокаСћ и варожасці паміж людзьмі. За палі подивимось Джардана Бруна биСћ спав вогнішчи. p> Нідерландскі філосаф Бенедикт Спіноза (1632-1677) паклаСћ пачатак навуковай критици Бібліі. Аналізуючи Тору, ен виявіСћ у їй вельмі шмат супяречнасцяСћ и прийшоСћ да виснови, што Яна не винік боскага адкрицця, а чиста чалавечи твор, напісани рознимі аСћтарамі на працягу доСћгага перияду годині. Спіноза стаяСћ на пантеістичних пазіциях. Ен називаСћ природу Богам и лічиСћ яе адзінай асновай усіх речаСћ. Криніцамі Сћзнікнення релігіі Спіноза лічиСћ падман и страх, альо сцвярджаСћ, што релігія неабходна Сћ якасці інструмента вихаванне народних мас.
ПрадстаСћніком вальнадумства на Беларусі з'яСћляецца адзін з лідераСћ антитринітаризму Симон Будні. Ен аналізаваСћ Біблію и хрисціянскае веравученне з рацияналістичних пазіций и адмаСћляСћ усьо іх палаженні, якія, на яго погляд, супяречаць розуму: аб Трійці, неСћміручасці души, існаванні пекла и раю, цудах. Христя ен лічиСћ проста високамаральним Чалавек. Будного виступаСћ за верацярпімасць, резка асуджаСћ падзеі ВарфаламееСћскай ночи и розправу Кальвіна над Сервет. Сучаснае яму духавенства ен критикаваСћ за кривадушнасць и амаралізм.
Казімір Лишчинскі (1634 - 1683) стаяСћ на паслядоСћна атеістичних пазіциях. У палею Праця "Аб неіснаванні Бога "єп назваСћ Бога хімерай, створанай Чалавек. Лишчинскі адмаСћляСћ усьо палаженні хрисціянскага веравучення: аб існаванні пекла и раю, неСћміручасці души, бязгрешним зачацці и інш. ЛічиСћ, што творцям усяго з'яСћляецца природа. СцвярджаСћ, што релігія - гета свядоми падман, яе придумалі дзеля таго, каб тримаць народ у страху и паслухмянасці. За палі подивимось Казімір Лишчинскі биСћ асуджани на смерць. Яму адсеклі Головата, ціла спалілі, а Попеля зарадзілі гармату и вистралілі.
Резкая критика релігіі була дадзена Сћ творах філосафаСћ-асветнікаСћ: Вальтера (1694 - 1778), Жан Жака Русо (17І2 - 1778), Жана Мельє (1664-1729), Дені Дзідро (1713 - 1784), Поля Анри Гольбаха (1723 - 1783). Релігію яни разглядалі як сукупнасць памилак, криніцамі яе Сћзнікнення лічилі падман и страх Чалавек Перад невядомим. Шлях пераадолення релігійних забабонаСћ філосафи-асветнікі бачилі Сћ распаСћсюджванні навукових ведаСћ.
3 пазіций деізму в...
